Sep
Dag Bas
Hoe neem je afscheid van een presentator of een programma? Het is een vraag die de afgelopen dagen op veel redacties gesteld zal zijn, want met de komst van het nieuwe radio- en tv-seizoen gaat er veel veranderen.
Bij BNR Nieuwsradio werd groots uitgepakt. Hun vaste stem in de ochtend Bas van Werven nam na jaren lange trouwe dienst afscheid. De man met de warme stem die de luisteraar dagelijks hielp opstarten. Als ‘losgeslagen projectiel’ met af en toe een flauwe grap, bracht hij toch serieus het nieuws. De hele laatste uitzending stond in het teken van zijn vertrek. De krantenoverzichten werden niet zomaar gelezen door een redacteur, maar door collega’s waar hij al die jaren mee heeft gewerkt. De vrijdag column van reclameman Manfred Bik ging over het merk Bas van Werven. En er waren verschillende compilaties te horen met fragmenten van de inmiddels voorbije jaren. Langzaam werd toegewerkt naar zijn emotionele laatste minuten. Is dat alles niet wat veel? Nee, want Bas was BNR en BNR was inmiddels een beetje Bas geworden. Aan alles hoor je dat BNR een club vrienden is. Nu heb ik ook met Bas gewerkt, en ben ik dus bevooroordeeld, maar ik weet zeker dat ook argeloze luisteraars horen hoe oprecht en gemeend het afscheid was.
Zelfs in het gewone nieuwsbulletin had Marjolein Niestad iets bijzonders voor hem..
De dochters van Bas van Werven
Tik, tik, tik toen ging de klok richting de laatste emotionele minuten
Wat een mooi stuk, zeker in het nieuws met z’n dochters, je zou er nu nog ontroerd van raken.
In zijn algemeenheid vind ik dat je je luisteraars niet al te veel moet lastigvallen met vertrekkende presentatoren en verdwijnende programma’s. Zeker als de presentator zelf besluit om iets anders leuks te gaan doen krijgt een huilbui dan iets, nou ja niet zo overtuigends.
Doe gezellig afscheid nemen op een feestje met je collega’s. Maak een mooi afscheidsbandje met bloopers en hoogtepunten. Laat al je collega’s wat liefs of lolligs zeggen. Drink bier, eet bitterballen. Maar hou het vooral intern en val mij er als luisteraar niet mee lastig.
Ik durf ook wel de stelling aan dat de echt groten zo’n melodramatisch afscheid ook nadrukkelijk (zouden) weigeren. Zij weten namelijk dat een uitzending nooit moet maken ter meerdere eer en glorie van jezelf maar altijd in dienst van je luisteraar.
En laten we eerlijk zijn, mooier dan de snik van Rob Out zal het toch nooit worden. En dat spijt me… voor Bas.
Wow, rillingen op m’n rug. Gaaf!